Een grote uitslaande brand heeft vanmiddag een woning aan de Minister Cremerstraat verwoest. Brandweereenheden uit verschillende regio's kwamen ter plaatse om de brand te blussen, maar bij aankomst sloegen de vlammen al uit het dak. De woning was ondanks de grote inspanning met de bluswerkzaamheden niet meer te redden.

 

Voor zover wij weten zijn er geen gewonden gevallen, maar brand is verschrikkelijk als het je overkomt. Wij, de redactie en iedereen in de schoolkring Zeijen, wensen de bewoners sterkte in en met het vervolgtraject wat er nu nog komt.....

De liefde hangt in de lucht… en in deze puzzel! Doe mee met onze speciale Valentijns-kruidwoordpuzzel en kraak alle romantische woorden.
Stuur dan t/m zondag 22 februari jouw oplossing naar info@zeijen.nu en misschien win jij wel een leuke prijs!
Succes… en laat je hart (en brein) spreken. Veel puzzelplezier!

Naar aanleiding van de voorlichtingsbijeenkomst over valpreventie start vrijdag 6 maart de cursus In Balans, in MFA de Zeijer Hoogte. De cursus bestaat uit 13 bijeenkomsten. De eerste 3 lessen duren 2 uren en de laatste 10 lessen bestaan uit een uur praktijk met aansluitend een kop koffie/thee.

Met de cursus In Balans verbetert u uw spierkracht en evenwicht. Zo kunt u de dagelijkse dingen blijven doen en vermindert u uw risico op vallen. De cursus is vooral bedoeld voor senioren met een verhoogd valrisico. Maar ook ouderen die weinig aan balans- en krachttraining doen kunnen baat hebben bij de informatie, tips en oefeningen die in de cursus worden geven. Iedereen kan meedoen op eigen niveau, waar nodig vanuit een stoel.

Start
Datum: 6 maart 2026
Tijd: 13.30-15.30 uur
Locatie: MFA de Zeijer Hoogte (Ubbenaseweg 7, Zeijen)
Kosten: € 50,- (er zijn mogelijkheden voor financiële ondersteuning)

Wilt u meer informatie of aanmelden? Bel dan met Berna Nijboer of mail: sport@tynaarlo.nl of telefoon 06 - 11 29 79 76. 

“Sive pluvia vehementer cadat,

sive sol clare luceat:

mane Saturni, cor Wiekersium palpitat”.*

Zo’n motto/credo in het latijn heeft wel iets heroïsch, iets nostalgisch…(of is dit iets van mijn opvoeding die nu van ver weg aan het opborrelen is?)

De werkgroep ZeijerWiek heeft geen motto/credo, voor zover ik weet. 

Wel wat standaard uitspraken & tradities. Zo oreerde At gewoonlijk als na een week vol nattigheid de werkochtend droog was: “Al is de week vol regen, op zaterdagochtend rust een zegen!”. (En dat gaat verbazingwekkend vaak op, weet ik nu)

‘Traditie’ is dat er op donderdagavond een werkbericht verschijnt; ‘traditie’ is dat we de werkochtend gezamenlijk afsluiten met een drankje; ‘traditie’ is het elk jaar vieren van ‘blauwe zaterdag’…

Nog een voorbeeld van ‘een traditie’ is zo langzamerhand ook de jaarlijkse snertmaaltijd. Deze zaterdag was het weer zover. Na een mistige ochtend van uitdunnen, konden we ‘indikken’ bij de familie Noord. Erg lekker!

Bij de marine staat de uitspraak ‘een lap snert’ voor een borrel (jenever), is mij ooit verteld. (Vandaar dat deze maaltijd aan het eind van de ochtend zo passend voelde)

Wist u dat er met snertweer ook prima langs de Wiek gewandeld kan worden?

Stevige Wiekgroet,

Thalling

( *vertaling: “Al slaat de regen nog zo hard; 

Al speelt de zon nog zo’n part;

Op zaterdagmorgen klopt ’t Wiekers hart”.)

11-02-2026

Met o.a.:
- Overcingeltunnel tijdelijk dicht voor herstelwerkzaamheden, va 9 feb.
- Assen werkt aan betere bescherming tegen wateroverlast.
- Gratis hulp bij DigiD.

Klik hier voor de nieuwsbrief van de Berichten van de gemeente Assen.

10-02-2026

Met o.a.:
- Planning werkzaamheden aanleg rotonde Groningerstraat en A28.
- Gezocht: tijdelijke uitbater voor café Onder de Linden.
- Cursus valpreventie in Zeijen.

Klik hier voor de nieuwsbrief van de Berichten van de gemeente Tynaarlo.

Het is begin februari, mijn zoon is jarig en ineens denk ik, de volgende keer dat ik jarig ben word ik 50. Ja, soms hakt het er toch even in, dit is het jaar dat ik 50 word. Gelukkig vind ik het tot nu toe minder erg dan 40, want toen dacht ik, dat ik met die leeftijd, het leven wel zou snappen. Het was toch een tegenvaller dat dat niet het geval was. Gelukkig denk ik dat nu zeker niet meer, het leven snappen is een illusie, maar een beetje minder chaos en iets beter omgaan met mijn emoties, die meestal toch wel hoog zitten, zou toch wel mooi zijn, zo na de vijftig.

Na het zingen en de kado's moet ik toch aan het werk. Het begint met de mini shovel, die start niet, ik heb iets te lang het lampje van de diesel genegeerd. Dan het voer maar met de hand aandrukken. Ik kom bij de waterbakken van de koeien, en zie dat één waterbak leeg is. En ik weet toch zeker dat ik dat prachtige rondpompsysteem aan heb staan. Maar ja, de knieperd in mij heeft het verwarmingselement van 2000 watt weer uitgezet toen het weer dooide. Dan is -6 en een smerig koude oosten wind toch teveel. Nou ja, 1 waterbak is toch weer beter dan geen waterbak, straks maar weer met de verfbrander rond dat helpt meestal wel.

Zo langzamerhand begint het toch wel door te sijpelen, ik ga echt niet meer veranderen. Soms leer ik van mijn fouten, maar maak met gemak dezelfde fout gewoon nog een keer. Maar, ik beleef het leven, met veel enthousiasme, positiviteit en met passie voor de dingen waar ik mee bezig ben. Op naar de toekomst!!!

Vanavond lag het in de planning om het oud papier op te halen voor SVZ. Vanwege de weersomstandigheden gaat dit niet door!!!

Nader bericht volgt wanneer dit wel gaat gebeuren.

Conform de SEPA vereisten, worden alle abonnementhouders van het Zeijerkraantie, leden en ouders van leden en donateurs van SVZ die een incassomachtiging aan SVZ gegeven hebben, bij deze geïnformeerd dat de volgende bedragen het lopende kwartaal van hun rekening zullen worden geïncasseerd op 16 Februari 2026:

De kwartaalcontributie sporters jan. - mrt. 2026:

● 0 t/m 11 jaar: € 28,65

● 12 t/m 15 jaar: € 36,25

● 16 t/m 99 jaar: € 56,90

De halfjaar contributie sporters en donateurs jan. 2026 – jun. 2026:

● € 16,90

Leeftijdsbepaling is op basis van aanvang van te incasseren periode

Bij de incassering van elk van deze bedragen worden de incassant identiteit van SVZ (NL62ZZZ400460790000) en uw machtigingskenmerk vermeld. Uw machtigingskenmerk is gelijk aan uw SVZ lidnummer.

Als u vragen hebt, kunt u contact met mij opnemen.

Daan Sabbé

SVZ Ledenadministratie

E: svzleden@gmail.com

T:0592291891

Boink. Boink. Boink.

Ik schrik wakker en blijf een moment stil liggen. Heb ik dat gedroomd? Nog voor ik het kan besluiten, klinkt het opnieuw. Boink. Boink. Boink. Ik kijk naar de wekker op het nachtkastje: 2.45 uur. Midden in de nacht. Er klopt iemand op het raam. Met een onrustig gevoel schud ik de boer wakker. “Er staat iemand op het raam te kloppen,” fluister ik. “Ga jij even kijken…?” Met een zucht schuift hij uit bed en loopt naar de keuken. Ik blijf liggen, gespannen luisterend. 

Er staat een politieagent bij het keukenraam. Ik hoor hem zeggen: “Ik moest kloppen want de bel doet het niet.” De reden van zijn bezoek volgt snel: al onze koeien lopen op straat. Hij had er net bijna eentje voor de auto gehad. Mijn hart slaat een slag over. Vanuit bed hoor ik mijn boer antwoorden: “Dat zijn gelukkig niet al mijn koeien.”

Op dat moment spring ik overeind. Slapen is voorbij en ik ben klaarwakker. In recordtempo trek ik mijn kleren aan. Ren naar de garage voor mijn overall, laarzen en jas, en ga naar buiten. Daar zie ik geen koeien, maar een hele groep pinken. Een stuk of vijftien pubers van de boerderij die samen op avontuur zijn gegaan.

Onze buurvrouw staat inmiddels ook buiten. Samen drijven we de dames rustig weer richting hun hok. Eén eigenwijze pink denkt dat het gras bij de buren groener is. Maar bedenkt zich gelukkig snel en sluit zich weer aan bij de andere groep meiden.

Niet veel later staan ze allemaal veilig binnen. Opgelucht halen we adem. Dit liep weer goed af. 

Een paar uurtjes later stond ik, als biologiedocent, voor een andere groep pubers. Licht vermoeid, maar met een glimlach. Of ze nu op vier poten lopen of twee benen, overal hetzelfde: altijd in voor avontuur.

“Hij heeft een lichtje in z’n vaatwasser!”. De verbaasde Wieker had net de vieze gebaksbordjes en kopjes weggebracht. Hoewel de verjaarsborrel net was ingeschonken, toch maar even gecheckt of de koelkast nu niet vol vuile vaat stond.

Heeft u een lichtje in uw vaatwasser?

Als er geen aandacht op gevestigd wordt, vallen veel zaken helemaal niet op.

De otter bijvoorbeeld, die kunnen we nu toch wel een vaste bewoner van het ZeijerWiek gebied noemen. Je ziet hem eigenlijk nooit, maar als je de sporen in de sneeuw aandachtig bekijkt…

In november 2004 (omgevingsplan III) is er een vleermuizenbunker gebouwd. Zit daar eigenlijk wel wat in? Afgelopen zaterdag was de jaarlijkse ‘vleermuis telling’ onder aanvoering van Hetty. De score: 3 gewone grootoorvleermuizen en 100+ alpenwatersalamanders- en kleine watersalamanders. Hernoeming naar ‘salamanderbunker’ wordt overwogen.

Kortom: verras uzelf eens. Wandel langs de Zeijerwiek en kijk goed om u heen. Misschien valt er ineens iets op…

Heeft iemand onze Spike gezien?

Hij is al sinds donderdag niet meer thuis (begin van de Hooidijk te Zeijen) geweest.

Weet je meer of heb je hem gezien geef even een berichtje!

Erna en Henk Boxma / 06-54985963

Afgelopen zaterdag waarschuwde de weerstations voor verraderlijke gladheid: code oranje!

Voor een Wieker geldt elke zaterdagochtend ‘code oranje’; half negen, hoogste tijd om je in het feloranje Wiek jasje te hijsen. Deze zaterdag staat in het teken van ‘gladheid bestrijden’ en ‘pad begaanbaar maken’. Het is koud met gure wind als turbo. Het tijdens de NatuurWerkDag aangelegde ‘knuppelpad’ ziet er prachtig uit, maar is zo glad en modderig dat het haast onbegaanbaar is. Nu hebben we nog een flinke berg houtsnippers van onze ‘snipperdag’ bij het Meestersveen…

Jacqueline (loonbedrijf de Wit Ubbena) helpt weer mee. Dit keer met een handig kraantje.

Kruiwagens rijden af en aan. Kilo’s snippers bedelven de gladde stammetjes. Tony ziet aan het eind van de ochtend op z’n horloge dat hij ruim tien kilometer houtsnippers heeft lopen kruien!

Resultaat: een prachtig, droog, zachtverend wandelpad. Het lijkt haast wel een dijkje. Zo hoog is het. Maar dat zal, verwachten we, nog flink slinken.

De afslag, nabij de zwaaikom, richting landgoed ‘de Lossing’ is dus weer goed te bewandelen. Probeer het eens! Het loopt lekker.

Misschien herken je het wel: verdwaalde sokken die ineens op de gekste plekken opduiken. Soms een eenling, soms ineens weer met z’n tweeën. Of paperclips die je vindt waar je ze niet verwacht. Haarelastiekjes, pennen, elastiekjes… zo kan ik nog wel even doorgaan.

Bij ons op de boerderij bestaat zo’n verschijnsel ook maar dan nét even anders. In bijna elk vertrek, en ook buiten op stal, kom je ze tegen: mooie gele, oranje, blauwe of zelfs witte touwtjes. De touwen die om onze hooi- en strobalen zitten.

We hebben er op de boerderij verschillende benamingen voor. Boerenbreigaren, pakkies touw en waarschijnlijk bestaan er nog meer namen, afhankelijk van wie je het vraagt.

En eerlijk is eerlijk: ze zijn gigantisch handig. We gebruiken ze eigenlijk overal voor. Oud papier vastbinden, snel even een hek vastzetten, halsters vlechten, een zak voer dichtmaken… en onze eigen kleine boertjes en boerinnetjes? Die binden er zonder moeite de kar mee vast aan de skelter.

Een paar weken terug hadden we drie slimme kalfjes. Zij zagen hun stal duidelijk als een heuse escape room en wisten met hun snuit het hekje los te krijgen. Wij dachten slim te zijn en knoopten er een strotouw omheen. Probleem opgelost dachten we..

Maar de kalfjes bleken ware experts.

De volgende ochtend, toen we de baanderdeur losdeden, stonden ze ons vol trots aan te kijken. Het was ze weer gelukt.

Superhandig dus, dat strotouw. Bijna voor alles.

Behalve dan om slimme kalfjes binnen te houden.

Maar ach misschien is dat ook wel de charme. Op de boerderij heb je nu eenmaal altijd iets dat je bij elkaar bindt… en iets anders dat zich er weer los van maakt.

Fitter voelen in het dagelijks leven? Drie nieuwe bijeenkomsten in Tynaarlo laten zien hoe.

In februari en maart worden in drie dorpskernen van de gemeente Tynaarlo laagdrempelige bijeenkomsten georganiseerd over gezondheid in het dagelijks leven. De avonden maken deel uit van het project Groene Leefstijl Tynaarlo en zijn bedoeld voor inwoners die willen leren hoe ze zich fitter kunnen voelen in het dagelijks leven.
Veel mensen hebben in het dagelijks leven te maken met klachten als vermoeidheid, slecht slapen, spanning, zorgen of weinig energie. Soms is daar een duidelijke oorzaak voor, vaak ook niet. Het is dan een puzzel om te zorgen dat je je fitter voelt, zeker als de huisarts geen kant-en-klare oplossing voor je heeft.
Volgens huisarts Inge Hamming, een van de initiatiefnemers, kan het helpen om hierover met anderen in gesprek te gaan en aandacht te hebben voor kleine, haalbare veranderingen in je dagelijkse leven. “Niet alles is op te lossen in de spreekkamer, of met een pil,” zegt zij. “Voor veel mensen helpt het om iets te veranderen in hun leefstijl, waardoor klachten kunnen verdwijnen of verminderen, ook als ze ziek zijn. Veel mensen weten alleen niet hoe ze dat aanpakken. Tijdens deze avonden laten we zien wat werkt, krijg je praktische handvatten en ga je – op je eigen tempo – concreet aan de slag met je leefstijl. Ook horen we graag wat mensen nodig hebben om stappen te zetten, zodat we de zorg in onze gemeente beter kunnen laten aansluiten.”
Tijdens de bijeenkomsten staat één eenvoudige vraag centraal: wat helpt jou om je fitter te voelen? Dat antwoord verschilt per persoon. Voor de één gaat het over beter slapen of wat meer bewegen, voor de ander juist over rust, regelmaat of contact met anderen. De gesprekken zijn praktisch en in gewone taal. Meedoen mag, en alleen luisteren is ook prima.
Het project Groene Leefstijl Tynaarlo is een samenwerking tussen huisartsenpraktijk De Marke in Vries en Voedselbos Weeldenis in Eelde. Het doel is om inwoners, zorgverleners en plekken in de regio waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en buiten actief kunnen zijn, met elkaar te verbinden. Zo wil het initiatief de gezondheid van inwoners ondersteunen en tegelijkertijd de drempel verlagen om er zelf mee aan de slag te gaan. 

De bijeenkomsten zijn gratis en bedoeld voor alle inwoners van Tynaarlo, met of zonder gezondheidsklachten. Er is koffie, thee en iets lekkers. Aanmelden is niet nodig; binnenlopen kan gewoon. Je hoeft niets voor te bereiden. Je bent ook welkom om samen te komen, bijvoorbeeld met een buur, partner of familielid.

Anderhalve week terug lag er, voor Nederlandse begrippen, een dik pak sneeuw. In zo’n witte wereld is het zoeken van witte schapen een stuk lastiger dan normaal. Zoals u wellicht weet uit mijn voorgaande columns, sluiten wij elke avond meerdere groepen schapen op in wolfwerende flexinetten. De meeste koppels schapen staan tegen het einde van de dag of bij de kooi, of op een standaardplekje. De groep van het Mantingerzand denkt daar anders over en trekt het gehele gebied door. En net als de wereld helemaal wit is, zijn wij vergeten de GPS‑tracker aan de lader te doen. Via deze GPS-tracker kunnen wij via een app zien waar de schapen zich bevinden en hoeven we niet te zoeken. Maar een lege GPS-tracker betekend dat we het hele gebied kunnen uitkammen.  

Op zo’n dag proberen we de werkzaamheden te verdelen. Frank sluit de andere koppels op en neemt de aanhanger vol hooi mee. Alle dieren krijgen hooi bijgevoerd zolang er sneeuw ligt. Ik neem onze zoon Teun in de draagzak, en twee honden, mee naar het Mantingerzand. Zo combineren we onze dagelijkse wandeling met een rondje schapen zoeken. Teun had schaapjes tellen niet eens nodig, want hij sliep al voordat we één schaap hadden gevonden.

Na een uurtje kriskras door het Mantingerzand te hebben gelopen, hebben we de schapen gevonden. Schapen drijven door de sneeuw is ook weer een uniek klusje. In een laag sneeuw is het lopen een stuk minder makkelijk en verkiezen ze hun standaardroute graag voor een exclusieve route dwars door het gebied. Kortom: dit betekende een extra rondje Mantingerzand en een flink gevulde stappenteller. Ondanks de extra stappen leverde de sneeuw wel prachtige plaatjes op.