Ze is klein, atletisch, heeft een overbeet en is zwart met wit, onze lieve Toos. Mijn superheld, onze border collie. Eén van onze vier honden en de jongste telg van de groep. Anderhalf jaar oud en dat merk je. Ze is leergierig, wil ontzettend graag voor je werken en heeft energie voor tien. Wandelen? Dat gaat haar allemaal veel te langzaam. Een rondje op de elektrische fiets, met de ondersteuning op standje turbo, is eigenlijk wel het minimum om de eerste explosie aan energie eruit te krijgen. Maar weet je wat het allerbeste werkt? Met haar aan het werk: schapen drijven.

Elke avond gaan we zes koppels schapen langs om ze op te sluiten in grote nachtvakken, ter bescherming tegen wolven. Je stuurt Toos naar ‘rechts’ en weg is ze. Met een grote boog om de schapen heen en eenmaal achter de schapen gaat ze netjes ‘af’. Daarna mag ze rustig mee bewegen om de schapen de goede kant op te krijgen. Voor haar een fluitje van een cent. Voor ons vooral heel fijn dat we er zelf niet achteraan hoeven te rennen.

De minder standaard rondjes vragen wel wat meer aansturing. Bijvoorbeeld als we een koppel schapen naar een ander gebied verplaatsen. Vaak zijn dan twee border collies aan het werk. Flux en Toos moeten goed naar ons luisteren en op het juiste moment in actie komen. Een mooie en soms uitdagende klus. Onze oudste border collie, Deet, gaat ook nog regelmatig mee, maar gezien haar pensioengerechtigde leeftijd staat ze tegenwoordig vooral aan de zijlijn.