Week drie alweer.

Driemaal ontving ik al het wekelijkse Wiekschrijven in de app-groep. Het vierenveertigste winterwerkseizoen van de werkgroep ZeijerWiek e.o. is begonnen!
Ja ja, wekelijkse berichten. Werkberichten om precies te zijn.
Elke week ontvangen de Wiekers een appje met daarin de geplande werkzaamheden, benodigde materialen en werkverdeling.

Al vierenveertig jaar dus.
In het begin werden de werkberichten getypt en rondgefietst, is mij verteld. Maar ook bij onze kleine vrijwilligersgroep sijpelen nieuwe ontwikkelingen door en communiceren wij tegenwoordig digitaal.

Een vooruitgang.

Hoewel…
In principe werk je nooit alleen en meld je een vertrek. Afgeleid door de prachtige omgeving (of prachtige wandelaars) kun je echter weleens afdwalen.
Kon je voorheen even uit het zicht van de groep gaan (zeg; een half uurtje) zonder instant zoekactie, nu lijkt niet meteen reageren op een appje reden voor groot alarm!
Onbeschrijfelijk is dan altijd de niet begrijpende blik van de aankuierende ‘vermiste’ als hij door het adrenaline gedreven rampbestrijdingsteam wordt ontdekt.
We letten op elkaar. Da’s mooi.

En als u goed oplet, zult u de komende tijd wat vaker zo’n oranje bejast persoon door dorp en omgeving zien gaan; de Wiekers zijn weer los!