Op onze boerderij zijn de momenten van samen koffie drinken en eten van grote betekenis. Ze geven structuur aan de dag. Op vaste tijden staat het eten klaar. Wanneer we op het erf werken, gebeurt dat gewoon aan de eettafel. Maar soms verplaatst het werk zich naar het land. De boer vertrekt vroeg van huis of is een groot deel van de dag buiten aan het werk. En waar de boer gaat, volgt het eten. Geen luxe van een restaurant, geen mooi gedekte tafel, geen culinaire hoogstandjes, gewoon makkelijk eten samen op ons plaid die er bijna bij elke maaltijd bij is. 

Sinds we kinderen hebben, zijn deze momenten steeds specialer geworden. Na een lange schooldag is het heerlijk om papa even op het land te kunnen zien. In de zomervakantie springen we soms op de fiets om koffie te brengen. Zo wordt een eenvoudig eet- of koffiemoment ineens een klein uitje. Samen zijn, midden tussen de gewassen en de machines, maakt iedere maaltijd bijzonder.

Wat ik mooi vind, is dat de omstandigheden daarbij eigenlijk nauwelijks van invloed zijn op de sfeer. Thuis lijkt de eettafel soms te klein, maar op het land is ruimte of luxe nooit een probleem. Zelfs wanneer het weer niet meewerkt, blijven deze momenten waardevol. Zo zaten we tijdens het aardappelen poten dit voorjaar met z’n vijven achterin de auto, terwijl buiten een grijs gordijn van stof over het land waaide. Met de deur op een kier kwam het stof zelfs naar binnen. Niemand klaagde over een zanderig broodje; we genoten gewoon samen van onze maaltijd.

Ook warme maaltijden krijgen op het land iets bijzonders. Lasagne eten we dan bijvoorbeeld uit soepkommen, omdat die makkelijker vast te houden zijn dan een bord.

En als de zon schijnt en de zomer zich van haar mooiste kant laat zien, lijkt niets een goede boerderijpicknick in de weg te staan. Alhoewel… spinnen blijken toch altijd een kleine invloed op de sfeer te hebben.