Iedereen weet: hoe groter je bril, hoe groter je gezichtsveld. Maar hoe groter de bril, hoe meer kans dat je beeld hopeloos vervormt. Precies dat gebeurde in het Tweede Kamerdebat over de plannen van de staatssecretaris die de veiligheid van mensen en dieren in wolvengebieden wil verbeteren.
Ik volgde het debat met belangstelling. Niet alleen omdat ons team de laatste tijd weer veel wolvenaanvallen meemaakt, maar ook omdat ik op 7 april de landbouwcommissie mocht toespreken. Ik bood toen het populaire kinderboek 'Door welke bril kijk jij' aan. Een boek dat kinderen leert dat je moeilijke discussies niet oplost door harder te roepen, maar door naar elkaar te luisteren.
Helaas hadden een aantal Kamerleden het boek niet gelezen of begrepen. Eén lid sprong er letterlijk uit. Hij claimde verstand te hebben van aanvallen door roofdieren op mensen. Waarom? Hij was ooit aangevallen door een das. Ja, je leest het goed. Een das. Het dier dat erom bekendstaat dat hij dagelijks honderden regenwormen uit de modder trekt. Overtuigd door deze traumatische levenservaring blijft hij al jaren herhalen dat chemische sterilisatie van de wolf met een verdovingsgeweer de oplossing is.
Stel, we sturen een leger ambtenaren met verdovingspijltjes de Drentse bossen in. Die moeten dan binnen een straal van veertig meter van een roedel wolven zien te komen; een geschikte afstand voor zo'n geweer. Hoe ga je voorkomen dat ze drie keer dezelfde wolf prikken terwijl de rest lachend toekijkt? Geen idee. Is het wolvenbeleid en de kosten daarvan wel verantwoord in tijden van woningnood, zorg-, klimaat- en migratieproblemen? En gesteriliseerde wolven worden blijkbaar spontaan vegetarisch ofzo, want over het feit dat die dieren nu eenmaal 3 tot 5 kilo vlees per dag lusten, hoorde ik niemand.

Toen begreep ik pas de grote bril van dit Kamerlid. Hij dacht: ik zet de grootst mogelijke bril op en praat zoveel mogelijk over mijn eigen ideaalplaatje. Dat je daarmee de realiteit op het platteland volledig uit het oog verliest, deed er even niet toe. Het staat volgens mij ook haaks op de toekomstplannen voor dierwaardigheid in Nederland, buitenlucht, ruimte en keuzevrijheid voor gehouden dieren op boerderij en natuurgebied. Maar goed, tegen die tijd is de drager van déze grote bril daar toch allang niet meer verantwoordelijk voor.