Het werkseizoen van de Wiekers kent een zomerstop. Dan wordt er gebroed. Dan doen we niets. Alhoewel… er moet natuurlijk af en toe wel gemaaid worden… er moeten excursies worden georganiseerd… opruimen/herstellen; de spullen moeten klaar voor het nieuwe seizoen… Kortom; er wordt gebroed, veel gebroed, vooral op nieuwe ideeën en werkzaamheden.

 Ideeën en werkzaamheden moet je niet te lang laten liggen; dan worden ze ‘zuur’.

Op zaterdagochtend, dwars door de zomerstop heen, verzamelt een groepje Wiekers zich bij het Meestersveen; de omgewoelde grond moet vlak & de tjasker een ‘nieuw pak’. Dat is de missie. Jacqueline de Wit gaat helpen; Jacqueline heeft een handig kraanwagentje. Het schuiven, slepen en vlakken gaat zo mooi. Aan het eind van de ochtend staat, op de zomerklussen-lijst, dan ook dit vinkje.

Het vinkje bij ‘nieuw pak voor tjasker’ moet nog even wachten; het verven van zo’n molentje, vooral op zo’n grappig klein eilandje, is best wel een werkje. Het zorgt in ieder geval voor stof tot nadenken. Veel stof. Heel veel stof. Zoveel stof dat, bij de koffie, de gezichten van de verfploeg bij de andere Wiekers, als door een angst gedreven reflex, Sinterklaasliederen doet opwellen.

‘Wie zoet is krijgt lekkers…’ en wie afstudeert trakteert lekkers: Henk, gefeliciteerd! Je studentenleven is nu voorbij, nu moet je echt aan de slag.

Net als wij. Het tjasker moet af. Zomerstop of niet; volgende week weer.