Donderdagavond 4 juni was dan de excursie van de Stichting Zeijerwiek voor onze nieuwe dorpsgenoten en andere belangstellenden, zoals in de aankondiging stond. Er waren zowel nieuwe dorpsgenoten, iets minder nieuwe dorpsgenoten en geboren en getogen Zeijenaren. Twee dingen hadden ze gemeen: ze waren geïnteresseerd in de omgeving en het werk van de werkgroep Zeijerwiek én ze lieten zich niet afschrikken door de regelmatige stevige buien.

In totaal hadden zich 15 mensen aangemeld en iedereen was er ook. Na een korte film over de werkgroep Zeijerwiek, die enthousiast werd ontvangen, gingen we op pad. Twee vrijwilligers van de werkgroep vertelden over de omgeving en zelfs voor de geboren en getogen Zeijenaar, was er nog veel nieuwe informatie bij. Er was verwondering over het feit dat de omgeving van Zeijen er niet altijd zo mooi had uitgezien. Ja, heel vroeger wel, maar dat was wel heel lang geleden.  En er was bewondering voor het werk van de werkgroep Zeijerwiek die ervoor heeft gezorgd dat er weer water staat en blijft staan in de Zeijerwiek. En ook de veentjes zijn weer prachtig zichtbaar gemaakt. Het ontlokte iemand de uitspraak ‘Als het hier niet zo mooi was geweest, was ik hier nooit komen wonen. Maar nu wil ik hier nooit meer weg.’ En dan te bedenken dat al dit werk in 1983 is opgestart door een aantal enthousiaste dorpsgenoten, waaronder een toenmalige 22-jarige jongeman, die nu, als 65 jarige nog steeds actief lid is van de werkgroep Zeijerwiek.

Het was een informatieve en vooral erg gezellige avond en het bleef nog lang gezellig in het honk.