Het lammerseizoen zit erop. Grote groepen schapen met dartelende lammetjes lopen in colonnes door het veld. Ook bij de koeien vult het land zich weer met kalfjes.

Een mooie tijd, maar ook een spannende, want steeds vaker liggen wolven op de loer en dat brengt de nodige kopzorgen met zich mee.

Na het lammeren zijn de koppels schapen en geiten vertrokken naar de natuurgebieden.
Daar wacht het werk op de heide, want de projecten zijn begonnen. Terwijl de dieren zich verspreiden over de velden en natuurterreinen, kruipen wij langzaam richting eind mei, begin juni: de periode van het scheren.

Dat is een grote klus, waarbij we zoveel mogelijk schapen op één dag proberen te scheren.
Iedereen heeft daarin zijn eigen taak. De schapen worden geschoren door twee scheerders, dat doen wij niet zelf.
Frank zal de hele dag druk zijn met het ophalen en terugbrengen van schapen van verschillende locaties, zodat de scheerders zich niet steeds hoeven te verplaatsen. Een logistieke puzzel op zich. Daarnaast is er nog iemand die de wol in wolzakken drukt en ervoor zorgt dat de schapen in de rij staan voor de scheerders.

En natuurlijk mag de catering ook niet ontbreken, want op zo’n dag moet iedereen voorzien worden van een versnapering.

En terwijl het scheren die dag gewoon doorgaat, loopt het gewone werk natuurlijk ook door.
Want zoals altijd zullen er ook dit jaar weer dingen gebeuren die niet op de planning stonden. Schapen die uitbreken bijvoorbeeld, of geiten die weer eens besluiten dat het tijd is voor een nieuw avontuur. Vooral die geiten lijken nooit genoeg te krijgen van een ontdekkingstocht.

En vaste prik: ’s avonds worden alle schapen en geiten weer opgesloten. En dan gaat ons zoontje graag mee geitjes tellen.