Het is weer maandag, en niet zomaar een maandag… Nee, een maandag midden in de
voorjaarschaos. Je vraag je nu vast af: voorjaarschaos? Ja, voorjaarschaos, met de nadruk op chaos.
Ik zit samen met mijn broertje in de kantine. Hij is bezig met de waslijst aan taken die voor deze week
op de planning staan.

‘Dan is de stagiair er… Vrijdag ben jij vrij? En ons zusje kunnen we vanaf woensdag weer inplannen, toch?’
Ondertussen groeit het lijstje rustig door. Deze week komt de loonwerker bieten zaaien en het land
moet nog klaargelegd worden. De vaste planten moeten de grond in, er moeten kleden over de
bloemen gelegd worden in verband met de vorst en er moeten nog heel wat andere soorten
bloemen gezaaid worden. Tot overmaat van ramp is er afgelopen week een trekker kapotgegaan, die
ook nog tussen de bedrijven door gerepareerd moet worden.
We zien elkaar als familie in het voorjaar veel. We kunnen goed op elkaar fitten, maar bovenal
hebben we het onwijs gezellig. Wij, mijn broertje, zusje en ik, helpen onze vader veel met de
dagelijkse werkzaamheden. Opa brengt koffie op het land als we druk zijn met het planten.
Geen dag op de boerderij is hetzelfde en elke dag is het chaos. Maar eerlijk is eerlijk: dit is ook
waarom ik het zo mooi vind. De geur van het platteland, elk jaar zien dat alles opnieuw gaat groeien
en bloeien, samen met de hele familie. Chaos hoort erbij. In het hoofd, op het land en in het
familiebedrijf.
En als alles over een paar weken bloeit, zeggen we weer: “Het was wat, hè, dit voorjaar.” En dan
beginnen we volgend jaar gewoon opnieuw.