Niets zo veranderlijk als het weer; zo bibber je nog met gevaar voor je leven over een met ijs geglazuurde stoep, zo sta je vrolijk te bosmaaieren met het zonnetje in je nek. Het was goed te doen afgelopen zaterdagochtend. De kachel in de keet kon bij de koffie uit. Zo warm.

We zijn weer mooi opgeschoten. Langs de Wiek zijn een aantal ‘ halve manen’ aangebracht (deze zorgen voor licht & lucht en bevorderen zo de biodiversiteit) en is de begroeiing langs het pad wat teruggesnoeid. Ter hoogte van de zwaaikom zal wat nieuwe aanplant komen, vandaar dat ook daar het gevecht met de woekerende bramenchaos is gestart. Want het is soms een heel sportieve uitdaging om door die stugge, stekelige slingertakken heen te komen. Na een zaterdagochtendje Wieken heb je geen fitness meer nodig; de work-out voor de week zit er weer op. En het niveau is hoog. Zeer hoog. Olympisch hoog zou ik bijna zeggen. Die gouwe plak scheen ons al heerlijk warm toe.

Heeft u nou ook zin in een sportieve uitdaging? Ik weet er wel één: Hoe lang doet u over een rondje Wiek?