“Sive pluvia vehementer cadat,

sive sol clare luceat:

mane Saturni, cor Wiekersium palpitat”.*

Zo’n motto/credo in het latijn heeft wel iets heroïsch, iets nostalgisch…(of is dit iets van mijn opvoeding die nu van ver weg aan het opborrelen is?)

De werkgroep ZeijerWiek heeft geen motto/credo, voor zover ik weet. 

Wel wat standaard uitspraken & tradities. Zo oreerde At gewoonlijk als na een week vol nattigheid de werkochtend droog was: “Al is de week vol regen, op zaterdagochtend rust een zegen!”. (En dat gaat verbazingwekkend vaak op, weet ik nu)

‘Traditie’ is dat er op donderdagavond een werkbericht verschijnt; ‘traditie’ is dat we de werkochtend gezamenlijk afsluiten met een drankje; ‘traditie’ is het elk jaar vieren van ‘blauwe zaterdag’…

Nog een voorbeeld van ‘een traditie’ is zo langzamerhand ook de jaarlijkse snertmaaltijd. Deze zaterdag was het weer zover. Na een mistige ochtend van uitdunnen, konden we ‘indikken’ bij de familie Noord. Erg lekker!

Bij de marine staat de uitspraak ‘een lap snert’ voor een borrel (jenever), is mij ooit verteld. (Vandaar dat deze maaltijd aan het eind van de ochtend zo passend voelde)

Wist u dat er met snertweer ook prima langs de Wiek gewandeld kan worden?

Stevige Wiekgroet,

Thalling

( *vertaling: “Al slaat de regen nog zo hard; 

Al speelt de zon nog zo’n part;

Op zaterdagmorgen klopt ’t Wiekers hart”.)