Het is inmiddels alweer een paar weken terug, maar dit is een dag die ik niet snel meer zal vergeten. Allereerst hadden wij een vrijgezellenfeest van een goede kameraad die in september gaat trouwen. De eerste binnen onze vriendengroep en dat voelt ergens toch wel speciaal. Alsof er een nieuw tijdperk begint. Waar wij de bruidegom eerst op gingen halen met de trekker en veekar, zaten wij letterlijk een paar carbidknallen en een zeskamp later op het terras in Grunn. Uiteindelijk hadden wij met z’n allen een prachtige dag, en pakten wij de laatste trein huiswaarts. Even een paar uurtjes slapen en dan kunnen wij weer naar stal dacht ik. Maar dat bleek later, toen de telefoon ging, een illusie te zijn. Dit met de mededeling dat er vee was uitgebroken, een paar honderd meter verderop, en dat deze waarschijnlijk van ons waren. Ik heb mijzelf nog een keer geknepen maar helaas werd ik niet nog een keer wakker. Snel erheen dus, en eenmaal gearriveerd bleken de dieren niet van ons te zijn. Aan de ene kant een geruststelling, aan de andere kant moesten de dieren natuurlijk wel worden veiliggesteld. Uiteindelijk kregen wij met een paar man het vee redelijk makkelijk in de wei van een collega. Voor nu veilig dus, en iedereen kon weer gaan slapen. Toen ik thuis kwam ontving ik een berichtje van een collega veehouder in de buurt, met de boodschap dat hij een gedeelte van zijn vee miste. En wat bleek nou, de dieren waren achterna gezeten door wolven en ongeveer de helft had het op een lopen gezet. De andere helft was nog in de buurt zei hij waarvan er eentje slecht aan toe was. Deze moest later geëuthanaseerd worden. Niet leuk, maar dit is helaas wel de realiteit……