Je zult denken dat wanneer je op een boerderij woont, je 's avonds jouw portie koeien, mest en melk wel hebt gehad. Maar nee, niets is minder waar bij ons. Televisieprogramma's zoals Boer zoekt Vrouw, Onze Boerderij en Woeste Grond worden gewoon gevolgd.

Bijvoorbeeld Woeste Grond blijft interessant vanwege herkenbare thema's die voorbij komen, het dialect en natuurlijk is Hendrik Jan Bökkers ook geen vervelende vent om naar te kijken. Toch komt er soms wat commentaar vanaf de bank, want voor de serie worden sommige zaken natuurlijk wel uitvergroot. Zo werd er in de serie het ophalen van de melk door de melkfabriek in één keer gestopt, omdat er antibiotica in de melktank werd aangetroffen. Het melkveebedrijf zou daar bijna failliet aan gaan leek het. Gelukkig kom je niet direct in de melkweigering zoals dat wordt genoemd, al kost het natuurlijk wel heel veel geld wanneer een volle melktank niet voor consumptie mag worden gebruikt. Heel erg zonde en ook kostbaar. Daarom proberen we altijd scherp te zijn op koeien die behandeld zijn met medicatie en word de melk die niet gedronken mag worden direct weggegooid en niet in emmers met een rood kruis erop naast de melktank gezet, zoals in Woeste Grond. Echter, het is iets wat een keer kan gebeuren... Omdat je met mensen werkt en mensen kunnen nu eenmaal fouten maken.

Wat het mooie is van deze serie, is het volgen van de familiedynamiek op het boerenerf. Oma die helpt bij het repareren van je fiets, opa die bedrijfskosten laag wil houden en allerlei nieuwe dingen maar onnodig duur vind. Een zoon die nieuwe dingen wil proberen en het over een andere boeg wil gooien. Eindstand: Samen een kop koffie, wat eten en na wat discussie de schouders er gezamenlijk weer onder. Kop d´r veur!